RSS Paraprawo

Homo homini lupus est

Archiwum

Polecane strony


Art. 32 Konstytucji RP. Article 32


1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.
All persons shall be equal before the law. All persons shall have the right to equal treatment by public authorities.

2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.
No one shall be discriminated against in political, social or economic life for any reason whatsoever.

Art. 45 Konstytucji RP. Article 45


1. Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.
Everyone shall have the right to a fair and public hearing of his case, without undue delay, before a competent, impartial and independent court.

Art. 54 Konstytucji RP. Article 54


1. Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.
The freedom to express opinions, to acquire and to disseminate information shall be ensured to everyone.

Art. 77 Konstytucji RP. Article 77


1. Każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej.
Everyone shall have the right to compensation for any harm done to him by any action of an organ of public authority contrary to law.

2. Ustawa nie może nikomu zamykać drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw.
Statutes shall not bar the recourse by any person to the courts in pursuit of claims alleging infringement of freedoms or rights.

Zagadnienie 11 – komornikowi jak za zboże + cdn


 14.07.2015  zapadł wyrok! SSO Anna Pogorzelska zużyła aż 17 kartek papieru aby obronić swego Prezesa i na koniec uzasadnienia stwierdzić, że: “…nawet stwierdzenie niezgodności orzeczenia z przepisami prawa….nie jest równoznaczne z działaniem bezprawnym Sądu.”  i dalej “…Sąd Okręgowy w orzeczeniu spornym kierował się nie tylko brzmieniem przepisów….ale w przeważającej mierze oparł się na praktyce sądów i zasadzie słuszności (?)…”. “Przeważającym w postanowieniu Sądu Okręgowego były nie uregulowania prawne i przepisy ale zasady słuszności i praktyki sądowej…“. Czy można się dziwić medialnym działaniom komorników i poniewieraniu obywateli przez sądy? Czy z tego wynika, że słuszna praktyka sądów to działanie wbrew przepisom? Ja chyba śnię! Po dłuższym namyśle – złożyłem 17.09.2015 bardzo krótką apelację

Opowiadanie o tym, jak karząc mnie za dobrowolną spłatę długu wierzycielowi (długi należy spłacać), Sąd Okręgowy w Warszawie, łamiąc przepis art. 49 ust. 1 zdanie pierwsze Ustawy z dnia 29.08.1997 o  komornikach sądowych oraz uwzględniając jej art. 49 ust. 2 , “poszedł na rękę” komornikowi z Pruszkowa, Dorocie Kozaneckiej, darowując jej “lekką ręką” nie ze swojego ale z mojego majątku, kwotę blisko 48.000 złotych nienależnych kosztów egzekucyjnych.  Czy w takim razie podwładny Prezesa Sądu Okręgowego czyli Sędzia Sądu Okręgowego będzie miał prawo (art. 48 Kpc) siłę i odwagę zachować swą niezawisłość   i niezależność sędziowską przy prowadzeniu postępowania i orzekaniu (ewentualnie) przeciwko swoim kolegom sędziom oraz swemu szefowi ?  A w dniu 26.02.2013 Trybunał Konstytucyjny orzekł niezgodność przepisu art. 49 ust. 2 zd. pierwsze za niezgodny z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP.  Ale teraz prawdziwa sensacja! Ten sam Sąd Okręgowy w Warszawie, V Wydział Cywilny, który postanowił 28.04.2009, że mam za frico zapłacić 48.000 zł komornikowi, w innym postanowieniu z dnia 07.01.2013 całkowicie odmiennie zinterpretował prawo i w identycznej jak moja sytuacji wykazał w uzasadnieniu, że miałem i mam całkowitą rację potwierdzoną pismem PKO BP SA skierowanym do mnie 12.06.2007 roku (załącznik do mojego pisma do Sądu z dnia 19.08.2013). Sąd Okręgowy wydał 15.10.2013 salomonowe postanowienie w sprawie mojego wniosku o wyłączenie Sędziów Sądu Okręgowego w Warszawie, na które złożyłem zażalenie z 28.10.2013. 

 

Z ostatniej chwili!

Dziś, to jest 19.02.2013, Sąd Okręgowy w Warszawie odroczył zapowiadane wydanie wyroku i zobowiązał mnie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów Sądu Okręgowego w Warszawie z prowadzenia dalszego ciągu niniejszego postępowania. O jakie braki chodzi – dowiem się z pisma, które jest w przygotowaniu. Wszystkie moje wnioski zawarte w pismach z dnia 12.02.2013, rozpozna prawdopodobnie nowy skład Sądu (o ile taka zmiana nastąpi). Może to też być inny Sąd Okręgowy – sęk w tym, że ja nie składałem wniosku o wyłączenie ani SSO Anny Pogorzelskiej ani całego Sądu Okręgowego w Warszawie – wskazałem jedynie na taki obowiązek “z urzędu” – na podstawie art. 48 Kpc).

Pierwsze i – jak się okazuje – ostatnie na tym etapie sprawy – posiedzenie Sądu odbyło się 05.02.2013, sygn. akt XXV C 1370/12 – a na drugie w dniu 19.02.2013 – mimo moich pism z dnia 12.02.2013, SSO Anna Pogorzelska wyznaczyła ogłoszenie wyroku!!! Zgodnie z moimi przewidywaniami, przebieg tego posiedzenia Sądu w dniu 05.02.2013 miał jednostronny przebieg i to pod dyktando pełnomocnika Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. Ta – wyrastająca na “V Władzę” instytucja – ma widoczne zakusy na obszar należący dotychczas do “III Władzy”, czyli władzy sądowniczej. Chcę w tym momencie podkreślić, że jest to moje prywatne zdanie oparte na osobistych doświadczeniach – jeżeli jest zbieżne ze zdaniem jakiejś grupy społecznej, to zbieżność ta jest przypadkowa. I chociaż prawidłowość mojego stanowiska potwierdził Sąd Najwyższy w swojej Uchwale III CZP 27/12 z dnia 18.07.2012 roku a Sąd Okręgowy w dniu 28.04.2009 wydał postanowienie zupełnie sprzeczne z przepisem prawa i prezentowanym w tej Uchwale stanowiskiem Sądu Najwyższego – według pełnomocnika Prokuratorii Generalnej nie nastąpiło naruszenie prawa. Sędzia może bowiem w ramach swojej niezawisłości i niezależności interpretować przepisy prawa, nawet jednoznacznie zapisane – w sposób dowolny a nawet odmienny od treści zapisu ustawowego – i to w tym postępowaniu ma obowiązywać. A okazało się, że w postępowaniu II C 548/12 też. A kto z czytelników zrozumie zapisy protokołu z rozprawy z dnia 05.02.2013 – temu konia z rzędem. Dodałem moje wnioski, załącznik do protokołu i zażalenie sporządzone 12.02.2013 a dotyczące przebiegu posiedzenia Sądu w dniu 05.02.2013.

Krótka historia wydarzeń:

Wierzyciel dostaje całą forsę jaką chciał i składa wniosek o umorzenie egzekucji. Komornik wydaje dnia 23.09.2008 postanowienie o umorzeniu ale wylicza  48.118 zł  kosztów egzekucyjnych, twierdząc, że to Ona wyegzekwowała ode mnie tę dobrowolną spłatę, której dokonałem w kasie wierzyciela. Moja skarga na tę czynność komornika zastaje (ku mojemu zdumieniu) uwzględniona przez Sąd Rejonowy w Pruszkowie postanowieniem z dnia 16.01.2009 (ani przedtem ani potem nigdy się to nie zdarzyło)! Sąd Rejonowy w Pruszkowie szczególnie starannie i drobiazgowo uzasadnił swoje postanowienie ustalając kwotę kosztów na 216 zł, którą wpłaciłem na konto komornika (pokwitowanie przy postanowieniu komornika). Komornik złożył zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego, którego treści nigdy mi nie doręczono a które Sąd Okręgowy uwzględnił w nader lakonicznie uzasadnionym postanowieniu z dnia 28.04.2009. W wyniku tego postanowienia do zapłaty pozostało mi nadal 47.891 zł kosztów należnych według Sądu Okręgowego komornikowi za nicnierobienie przez lata. Komornik kieruje złośliwie sprawę do Prokuratury, która z oczywistych względów odmawia wszczęcia postępowania, gdyż spłata długu uwalnia dla egzekucji na rzecz pozostałych wierzycieli dużą nieruchomość i zwalnia największą hipotekę. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 14.12.2009 odrzuca moją skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wydanego przez Sąd Okręgowy prawomocnego orzeczenia – ponieważ nie wykazałem prawdopodobieństwa szkody! W dniu 24.09.2012 złożyłem do Sądu Okręgowego w Warszawie pozew przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezesa Sądu Okręgowego w Warszawie o zapłatę – na podstawie art. 417.1 Kc oraz art. 424.1b Kpc.

Dokumenty występujące w sprawie

1/ Pozew o zapłatę 24.09.2012

2/ Odpowiedź pozwanego Skarbu Państwa 26.11.2012

3/ Moje pismo procesowe 14.12.2012

4/ Postanowienie komornika 23.09.2008

5/ Postanowienie Sądu Rejonowego w Pruszkowie 16.01.2009

6/ Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie 28.04.2009

7/ Moja skarga na czynność komornika 30.09.2008

8/ Postanowienie Sądu Najwyższego 04.12.2009

9/ Uchwala Sądu Najwyższego 18.07.2012

10/ Skarga do Ministerstwa 30.07.2010

11/ Odpowiedź Ministerstwa 13.10.2010

12/ Moje zażalenie 12.02.2013

13/ Wniosek o sprostowanie  protokołu 12.02.2013

14/ Załącznik do protokołu 12.02.2013

15/ Moje pismo do Sądu z dnia 19.08.2013

16/ Postanowienie Sądu Okręgowego 15.10.2013

17/ Moje zażalenie 28.10.2013

18/ Wyrok SO Warszawa 14.07.2015

Polecam także uwadze felietony


Komentarzy: 6 »

  1. Autor: Michael Kors Outlet

    25 November 2013 @ 16:23

    I like it when individuals get together and share thoughts. Great site, stick with it!|
    Michael Kors Outlet http://www.demigraphics.com/

  2. Autor: link

    11 February 2014 @ 07:36

    Hi! I’m at work surfing around your blog from my new apple iphone! Just wanted to say I love reading through your blog and look forward to all your posts! Carry on the fantastic work!

  3. Autor: place zabaw

    8 June 2014 @ 18:39

    Każdy z nas zetknął się z przedmiotem, rekomenduję zaznajomienie się z
    felietonem.
    place zabaw ostatnio opublikował..place zabawMy Profile

  4. Autor: docdroid.net

    2 October 2014 @ 09:00

    Greetings! Very ussful advice within this article! It’s the
    little changes that make the largest changes. Many thanks for sharing!
    docdroid.net ostatnio opublikował..docdroid.netMy Profile

  5. Autor: ortopeda ochota

    21 October 2015 @ 11:53

    Trzeba w końcu uzdrowić tą skostniałą strukturę zwaną sądownictwem w Polsce.

  6. Autor: ortopeda ochota

    21 October 2015 @ 11:55

    Dopóki się to nie zmieni ciężko ruszyć z innymi reformami w kraju
    ortopeda ochota

Kanał RSS z komentarzami do tego wpisu · Adres TrackBack

Zostaw komentarz

CommentLuv badge
 

Najnowsze komentarze

Kategorie dokumentów

Galerie foto

Mój wiek XX

Ślubowanie sędziów:

The oath taken by polish judges:
As the common court judge I do solemnly swear to serve faithfully the Republic of Poland, uphold the law, conscientiously perform the duties of a judge, administer justice according to the law, impartially and according to my conscience, I swear to keep the State and official secrets and to behave according to the principles of dignity and integrity”.

The person making the oath may add at the end:

„So help me God.”



"Ślubuję uroczyście jako sędzia sądu powszechnego służyć wiernie Rzeczypospolitej Polskiej, stać na straży prawa, obowiązki sędziego wypełniać sumiennie, sprawiedliwość wymierzać zgodnie z przepisami prawa, bezstronnie według mego sumienia, dochować tajemnicy państwowej i służbowej, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości."

Składający ślubowanie może dodać na końcu zwrot:

"Tak mi dopomóż Bóg."

Google