RSS Paraprawo

Homo homini lupus est

Archiwum

Polecane strony


Art. 32 Konstytucji RP. Article 32


1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.
All persons shall be equal before the law. All persons shall have the right to equal treatment by public authorities.

2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.
No one shall be discriminated against in political, social or economic life for any reason whatsoever.

Art. 45 Konstytucji RP. Article 45


1. Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.
Everyone shall have the right to a fair and public hearing of his case, without undue delay, before a competent, impartial and independent court.

Art. 54 Konstytucji RP. Article 54


1. Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.
The freedom to express opinions, to acquire and to disseminate information shall be ensured to everyone.

Art. 77 Konstytucji RP. Article 77


1. Każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej.
Everyone shall have the right to compensation for any harm done to him by any action of an organ of public authority contrary to law.

2. Ustawa nie może nikomu zamykać drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw.
Statutes shall not bar the recourse by any person to the courts in pursuit of claims alleging infringement of freedoms or rights.

Rodzice


Szczególnym kłopotem były dla moich rodziców wywiadówki, więc starali się na nie nie chodzić co najmniej z dwóch powodów:

Po pierwsze, były dla nich nieco krępujące – znaczna część moich kolegów i koleżanek mieszkała w sąsiednich domach a skoro nauczyciele nie szczędzili rodzicom pochwał na mój temat, przylgnęła do mnie etykietka kujona a może i jeszcze co gorszego….

Po drugie, taka wizyta na wywiadówce powinna skończyć się jakąś nagrodą a wiadomo, że czasy nie sprzyjały nagradzaniu. Zapobiegliwa matka, wiedząc o zbliżającym się owym kłopocie, zawczasu kupowała za uskładane zaskórniaki dwa lub nawet trzy kawałki kabanosa i jedną pomarańczę, chowała to wszystko skwapliwie a po powrocie do domu wyciągała z tryumfalnym uśmiechem – oto wieniec laurowy…..

Oczywiście mój drugi nurt moralności nakazywał mi podzielić się nagrodą z rodziną – i tak właśnie hartowała się stal.

Dziś, polatach okazało się, że matka jest absolwentką tej samej szkoły co ja – tyle, że ona z roku 1932 a ja z roku 1974. I gdy dziś (06.10.2012) odbywa się właśnie bal absolwentów szkoły im. Jana Kochanowskiego w Radomiu, uznałem za stoswne zaktualizować niniejszy felieton.

 Moi rodzice byli zawsze i są po dziś dzień dla mnie nie dościgniętym wzorcem moralnym i zawsze, kiedy jest mi źle, naprawdę źle – wspominam matkę, która przetrwała trzy lata Brzezinki i dla której prawdopodobnie przez te trzy długie zimy mój nieogrzewany strych mógłby kojarzyć się jedynie        z luksusowym apartamentem.

A gdy ogarnia mnie lenistwo i zasada „co masz zrobić dziś zrób jutro a co masz wypić jutro, wypij dziś” staje mi przed oczami zaświadczenie wydane ojcu przez Dyrektora Zakładów Metalowych „Walter” w Radomiu o przepracowaniu 42 lat bez opuszczonego nawet jednego dnia pracy (a pracował u dwóch okupantów i w PRL).

Ha, jeśliby ktoś myślał, że marynarka ojca brzęczy medalami – popełniłby największy błąd. Otóż mój ojciec, posiadacz jednej tylko zdrowej nogi a drugiej drewnianej (skutek wojennych eskapad kolejowych na Ukrainę), owszem pracował i po 12 godzin na dobę przy obrabiarkach, ale jakoś do sadzenia drzewek i grabienia trawników się nie garnął i społecznik raczej był z niego lichy. A o medal wtedy właśnie było najłatwiej.

Krótko mówiąc, na zaświadczeniu się skończyło….

Poniżej mini galeria dokumentów a więcej w pozostałych felietonach w zakładkach „O mnie” i „Mój wiek XX”.

Polecam także uwadze felietony


Zostaw komentarz

CommentLuv badge
 

Najnowsze komentarze

Kategorie dokumentów

Galerie foto

Blog Traffic

  • Stronę odwiedziło: 629898
  • Teraz na stronie: 6

Mój wiek XX

Ślubowanie sędziów:

The oath taken by polish judges:
As the common court judge I do solemnly swear to serve faithfully the Republic of Poland, uphold the law, conscientiously perform the duties of a judge, administer justice according to the law, impartially and according to my conscience, I swear to keep the State and official secrets and to behave according to the principles of dignity and integrity”.

The person making the oath may add at the end:

„So help me God.”



"Ślubuję uroczyście jako sędzia sądu powszechnego służyć wiernie Rzeczypospolitej Polskiej, stać na straży prawa, obowiązki sędziego wypełniać sumiennie, sprawiedliwość wymierzać zgodnie z przepisami prawa, bezstronnie według mego sumienia, dochować tajemnicy państwowej i służbowej, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości."

Składający ślubowanie może dodać na końcu zwrot:

"Tak mi dopomóż Bóg."

Google